life coach, beeldmerk, Grafisch ontwerp, intuïtief grafisch ontwerper, Assen

Een wonderlijk verhaal…

Een verhaal wat ik nooit zal vergeten is dat van een Amerikaanse life coach, schrijver, spreker en podcast host.

Ik werk altijd graag voor coaches. Waarom? Omdat het mensen zijn die vriendelijk, ruimhartig, open, sociaal en ruimdenkend zijn. Ook met de life coach uit dit verhaal heb ik een warme band opgebouwd en een fijne samenwerking.

Op een dag vroeg hij mij voor hem een beeldmerk te ontwerpen voor een nieuw event. Hij had zelf niet een duidelijk omlijnd idee, dus ik had helemaal de vrije hand. Dat klinkt makkelijk… maar juist de “doe maar wat” opdrachten zijn vaak de grootste uitdagingen. Je hebt werkelijk geen idee waar je moet beginnen. Soms heb je het geluk dat je meteen inspiratie hebt. Maar in veel gevallen moet de opdracht even sudderen. Dit was zo’n sudderopdracht…. En zo gingen er wat dagen voorbij, één week… twee weken…. zonder enige inspiratie voor deze opdracht.

De paniek begon al toe te slaan omdat ik toch graag aan de opdracht wilde beginnen. Loslaten Jo, want met paniek schiet je niets op, sprak ik mezelf bemoedigend toe. En zo goed en kwaad als het ging liet ik het los en wachtte geduldig af tot er een inspiratiemoment kwam.

Een paar dagen later, terwijl ik met totaal iets ander bezig was kreeg ik ineens een ingeving. Het beeld wat ik voor mij zag was een ronde stenen poort waar een man in stond met zijn armen uitgestrekt naar de hemel met op de achtergrond een sprookjesachtig meer. Ik kon niet anders dan alles waar ik op dat moment mee bezig was neerleggen, achter mijn computer kruipen en beginnen met het beeld samen te stellen. Binnen een uur was het beeld klaar. Zo, dat moest het zijn, geen twijfel mogelijk.

In de tussentijd zag ik op Twitter een post voorbijkomen van de life coach waarvoor ik aan de slag was. Hij had een tekening met quote van mij gedeeld (een “Be Happy Doodle”) met de tekst “Inspiration is the whisper of an angel”. Ik glimlachte, het universum heeft altijd bijzondere manieren om je iets te vertellen.

Ik stuurde het ontwerp per mail naar mijn opdrachtgever. Dit vind ik altijd een enorm spannend moment. Alsof je kind het nest verlaat, en daarna is het afwachten of het op eigen benen kan staan…

Er zit 6 uur tijdsverschil tussen hem en mij. Ik wist dus dat het enige tijd kon duren voordat ik respons zou krijgen. Ik was dan ook verbaasd toen ik nog geen vijf minuten later al een mail terug kreeg. Mijn mond viel open terwijl ik het mailtje las. Jolanda, schreef hij, ik denk dat je een speciale gave hebt, kijk eens naar de foto’s die ik heb meegestuurd. Ik klikte snel op de documentjes in de bijlage. Drie foto’s van een ronde stenen poort. Een poort die verbazend veel gelijkenis had met de poort uit mijn ontwerp. Ik las verder… dit is op nog geen twee minuten afstand van mijn huis. Ik heb in deze poort gestaan met mijn armen uitgestrekt, precies zoals jij het tekende… ik voelde een rilling door mij heen gaan terwijl ik de laatste regel las. Wat is dit? Dacht ik… Ik probeerde een verklaring te vinden maar vond hem niet. Het was weliswaar niet de eerste keer dat ik een ingeving kreeg, maar elke keer als ik dit meemaak ben ik weer in verwondering. Voor mij was dit moment een keerpunt in mijn manier van werken. Van nu af aan zou ik mijn intuïtie bewust gaan gebruiken in mijn ontwerpen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *